Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

Τέλος εποχής

Αυτό το blog ξεκίνησε σαν παιχνίδι και εξελίχθηκε σε blog
με καταγραφή κάποιων δρώμενων του τόπου και κάποιους προβληματισμούς
(άλλοτε σοβαρούς και άλλοτε όχι) του ατόμου στα δρώμενα που βιώνει.
Ξεκίνησε με παιχνιδιάρικη διάθεση καταγραφής ‘’συμποσίων’’
και έφτασε στην καταγραφή κοινωνικών και ατομικών θεμάτων.
Καλλιεργήθηκαν δύο τάσεις: ορθολογισμός και ευαισθησία.

Ορθολογισμός και ευαισθησία λοιπόν.
Ποιο ήταν το αποτέλεσμα;
Τώρα που γράφω ο λαός της Αιγύπτου επαναστατεί και όλοι οι υπόλοιποι
συνιστούν σύνεση και ηρεμία. Η βουλή τέλειωσε τις ‘’εξεταστικές’’
και δεν βρέθηκε κανείς από αυτούς που τα ‘’έφαγαν’’.
Το ΔΝΤ βοήθησε ταμάλα να αυξηθούν οι φτωχοί στην χώρα μας,
και οι υπόλοιποι (που δεν έχασαν την εργασία τους) το αποδέχονται ως αναγκαίο κακό.
Κάποιοι έχασαν την εργασία τους και έμειναν άστεγοι και σε κάποιους
τους κόψανε 5% από τον μισθό και βγήκαν στους δρόμους και τα έκαναν γης μαδιάμ.

Αυτά ως προς τον ...ορθολογισμό.

Φυσικά ένα blog δεν μπορεί να αλλάξει μια ολόκληρη κοινωνία.
Μπορεί στην καλύτερη περίπτωση να επηρεάσει - ευαισθητοποιήσει μερικά άτομα.
Μπορεί επίσης να κουραστεί, να αποπροσανατολιστεί μέσα στον λαβύρινθο
των αντεγκλήσεων, να νιώσει «φωνή βοώντος» και τέλος να χάσει την φωνή του
από την βραχνάδα, η πολύ απλά να ‘’νιώσει’’ ότι έκλεισε τον κύκλο του.

Ωστόσο θέλω να είμαι αισιόδοξος.
Τα blogs είναι η νέα φωνή του απλού ανώνυμου πολίτη - ελπίδα για το μέλλον.
Τους εύχομαι καλή δύναμη.

Ευχαριστώ όσους το διάβαζαν και περισσότερο εκείνους που, συμμετείχαν ενεργά.