Παρασκευή, 22 Μαΐου 2009

Τηλεόραση…. Good or Bad?

Επιστρέψατε σπίτι μετά από μια κουραστική μέρα και χρειάζεστε χαλάρωση.
Όπως μπαίνετε στο σπίτι σας πατάτε το ‘’κουμπί’’ και αμέσως έχετε πολλές επιλογές διαφυγής από την καθημερινότητα σας και μπορείτε να αναπαυθείτε μπροστά στο ‘’κουτί’’.
Αυτή η υπέρτατη απόλαυση - χλιδή μας κάνει βαθιά δυστυχισμένους.
Η Τηλεόραση παράγει και μεταπωλεί πρότυπα που πρόθημα μεγάλο μέρος του κόσμου προσπαθεί , θέλει και επιδιώκει να ακολουθήσει.
Με λίγα λόγια η απόκτηση πλούτου, οικονομική ανταγωνιστικότητα, και η οργανωμένη πλεονεξία που επιδεικνύεται πλουσιοπάροχα από την τηλεόραση αντί να παράγουν ευτυχία μας οδεύουν προς το στρες και τις διανοητικές ασθένειες.
Το ‘’καλό’’ είναι πως η οικονομική κρίση που βιώνουμε μπορεί να εξαφανίσει τα προτεινόμενα ‘’πρότυπα’’ της τηλεόρασης.
Σαφώς υπάρχει βραχυπρόθεσμα στεναχώρια και ανησυχία για λεφτά και εργασία.
Αλλά με λίγη τύχη, θα περάσουμε ‘’από το να έχουμε, στο να είμαστε’’ .
Oυσιαστικά από πλασματικές ανάγκες σε πραγματικές ανάγκες.
Οι καταναλωτές θα πάψουν να ασχολούνται με τις νέες επίπεδες τηλεοράσεις και θα αφοσιωθούν στα παιδιά τους.
Ένα πράγμα που θα μας κάνει άμεσα πιο ευτυχισμένους,
είναι να πάψουμε να κοιτάμε τηλεόραση ‘’κατά βούληση’’.
Όσες πιο πολλές ώρες καθόμαστε μπροστά στην μικρή οθόνη,
τόσο πιο δυστυχισμένοι γινόμαστε.
Η τηλεόραση ενθαρρύνει τις ανησυχίες μας εμφανίζοντας μοντέλα - πρότυπα, τα οποία μας κάνουν να νοιώθουμε χειρότερα για το εαυτό μας.
Μέσω της τηλεόραση αντικρίζουμε αγαθά που δεν έχουμε, πρότυπα τα οποία δεν μπορούμε
να φτάσουμε και ένα life style που είναι αδιανόητο για την ζωή μας – για την ζωή που επιλέξαμε να έχουμε.
Η ανεξέλεγκτη βουλιμία για περισσότερα αγαθά που οδηγεί στην υπερκατανάλωση
κάνει εμάς τους ονομαζόμενους σύγχρονους ανθρώπους να δουλεύουμε περισσότερο,
για να κερδίζουμε περισσότερα και να καταναλώνουμε ακόμη πιο πολλά αγαθά που μας παρουσιάζονται κυρίως μέσω της τηλεόρασης.
Με την αύξηση των τιμών των τροφίμων, τις επιπτώσεις στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, την ανασφάλεια της εργασίας και τον τρόμο κατάρρευσης της αγοράς των ακινήτων, ο καθένας θέλει να βρει τρόπους ώστε τουλάχιστον να φαντάζει ότι ζει καλύτερα από την πραγματικότητα, και τι το ποιο εύκολο να ενισχύσει την φαντασίωση του απλά βλέποντας τηλεόραση.

Η συνηθισμένη δικαιολογία από πλευράς της τηλεόρασης κατά της κριτικής που της γίνεται σχετικά με τη χαμηλή ποιότητα είναι:
"Αυτά θέλει ο κόσμος, αυτά τους δίνουμε"
Αυτή η άποψη είναι πραγματικά απαράδεκτη και αποπροσανατολιστική.
Πως γίνετε να εισβάλει η οποιαδήποτε εκπομπή στο σπίτι μας χωρίς να ερωτηθούμε και μετά να μας κρίνει για το εάν, τι και πόσο βλέπουμε από αυτό που δεν ζητήσαμε;
Γιατί, αντί να μας μετρούν με τα περιβόητα μηχανάκια της AGB για εκπομπές που μας ‘’λανσάρουν’’ να δούμε, δεν μας ρωτάνε από πριν τι πραγματικά θέλουμε να δούμε και πότε;

Ποιο σημαντικό και απο τους ίδιους τους εαυτούς μας είναι τα παιδιά μας, που συμμετέχουν στην τηλεθέαση με το δικό τους ρυθμό και τις δικές τους προτιμήσεις.
H τηλεόραση αποτελεί για αυτά, από τις πολύ μικρές ηλικίες, πόλο έλξης.
Tα παιδιά ξέρουν ότι σχεδόν πάντα, αν ανοίξουν την τηλεόραση, θα βρουν ένταση, δράση, συγκίνηση, διασκέδαση και προπάντων συντροφιά.
Eίναι όμως μόνο αυτό;
Εάν ρωτηθούν τα παιδιά μας σχετικά με το τι τα ελκύει σε τηλεοπτικές εκπομπές,
θα διαπιστώσουμε ότι αυτά ξέρουν αρκετά καλά τι θέλουν να δουν και τις περισσότερες φορές έχουν και γνώμη - αξιώσεις από τα προγράμματα που παρακολουθούν.

ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.
Ίσως λοιπόν, ενοχοποιώντας και απενοχοποιώντας την τηλεόραση σε τέτοιο βαθμό ώστε να αναγνωρίσουμε πιο καθαρά τι αναζητούν τα παιδιά στις διάφορες εκπομπές και να τα βοηθήσουμε πιο ουσιαστικά να μη γίνονται «τηλεοπτικά θύματα».
Aυτό μπορεί να γίνει όταν αναγνωρίσουμε και υποστηρίξουμε τα παιδιά μας στην ικανοποίηση των ζωτικών τους αναγκών για παιχνίδι, κίνηση, ερεθίσματα των αισθήσεων, αυτονομία, συνομήλικη συντροφιά.
Kάνοντας την τηλεόραση περισσότερο οικογενειακή υπόθεση, βλέποντας τις περισσότερες φορές μαζι αυτά που βλέπουν, χωρίς γκρίνια και υποτιμητικά σχόλια
«τι χαζομάρες είναι αυτές που βλέπεις».
Bάζοντας ξεκάθαρα και σταθερά όρια σχετικά με το εάν, τι και πόσο μπορούν να βλέπουν σύμφωνα με την ηλικία τους, τις συνήθειες και τις αρχές της οικογένειας, εξηγώντας τα, και φυσικά δίνοντας το παράδειγμα με τη συμπεριφορά μας.
Φροντίζοντας ώστε οι συνθήκες «τηλεθέασης» του παιδιού να είναι τέτοιες που να του επιτρέπουν να εκτονωθεί ή να «διαφύγει», όποτε το χρειάζεται.

Μπορούν να γίνουν, με το να βλέπει όσο το δυνατόν λιγότερο τηλεόραση μόνο του
(ειδικά σε μικρή ηλικία), και ακόμα καλύτερα, εάν βλέπει να βλέπει με άλλα παιδιά, να μπορεί να κινείται, να φωνάζει και να την κλείνει.


«Διαφωτισμός είναι η έξοδος του ανθρώπου από την ανωριμότητά του για την οποία ο ίδιος είναι υπεύθυνος. Ανωριμότητα είναι η αδυναμία να μεταχειρίζεσαι το νου σου, χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου. Είμαστε υπεύθυνοι γι’ αυτή την ανωριμότητα, όταν η αιτία της βρίσκεται όχι στην ανεπάρκεια του νου, αλλά στην έλλειψη αποφασιστικότητας και θάρρους να τον μεταχειριζόμαστε χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου. Sapere aude!. Έχε θάρρος να μεταχειρίζεσαι το δικό σου νου! Τούτο είναι το έμβλημα του Διαφωτισμού.»
Ιμμάνουελ Κάντ

Τρίτη, 12 Μαΐου 2009

Λέξεις που χρησιμοποιούν οι γυναίκες...

Καλά
Αυτή τη λέξη την χρησιμοποιούν για να τελειώσουν μία συζήτηση, όταν νιώθουν ότι έχουν δίκιο και πρέπει να σκάσεις. Ποτέ μην χρησιμοποιήσεις την λέξη "Καλά" για να περιγράψεις πως είναι μία γυναίκα - αυτό θα σε οδηγήσει σε μία τέτοια συζήτηση.

5 Λεπτά
Αυτό είναι μισή ώρα. Είναι ισοδύναμο με τον χρόνο που θα διαρκέσει ο αγώνας ποδοσφαίρου πριν βγάλεις έξω τα σκουπίδια, άρα είναι δίκαιο.

Τίποτα
Αυτή σημαίνει "Κάτι", και θα πρέπει να κάτσεις προσοχή. Το "Τίποτα" συνήθως χρησιμοποιείται για να περιγράψει το συναίσθημα της, όταν θέλει να σε αναστατώσει. Το "Τίποτα" επίσης αρχικοποιεί μία συζήτηση που θα διαρκέσει "5 Λεπτά" και θα λήξει με "Καλά".

Προχώρα (Με σηκωμένα φρύδια!!)
Αυτή είναι πρόκληση. Αυτή που κάνει μία γυναίκα όταν δεν έχει "Τίποτα" και που θα καταλήξει στην λέξη "Καλά".

Προχώρα (Με κανονικά φρύδια!!)
Αυτή σημαίνει "Εγκαταλείπω" ή "Κάνε ότι θες, γιατί δεν με ενδιαφέρει". Θα πάρεις μία "Προχώρα (Με σηκωμένα φρύδια)" σε λίγα λεπτά, επακολωθούμενα με "Τίποτα", "Καλά" και θα σου μιλήσει σε "5 Λεπτά" που θα ηρεμήσει.

Δυνατός Αναστεναγμός
Στην πραγματικότητα αυτή δεν είναι λέξη, αλλά είναι μία πρόταση χωρίς λέξεις που συχνά παρεξηγούν οι άνδρες. Ένας "Δυνατός Αναστεναγμός" σημαίνει ότι σκέφτεται πως είσαι ηλίθιος εκείνη την στιγμή και αναρωτιέται γιατί χάνει τον καιρό της με το να κάθεται και να συζητάει μαζί σου για το "Τίποτα".

Ελαφρύς Αναστεναγμός
Και πάλι δεν πρόκειται περί λέξης, αλλά μιας πρότασης χωρίς λέξεις. Ο "Ελαφρύς Αναστεναγμός" σημαίνει ότι είναι ευχαριστημένη. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να μην κινηθείς ή ανασάνεις και θα παραμείνει ευχαριστημένη.

Εντάξει
Αυτή είναι μία πολύ επικίνδυνη πρόταση που μπορεί να κάνει μία γυναίκα σε έναν άνδρα. "Εντάξει" σημαίνει ότι θα σκεφτεί πολύ ώρα και αρκετά σκληρά πριν σου ανταποδώσει ότι της έκανες. Το "Εντάξει" συνήθως χρησιμοποιείται με το "Καλά" σε συνδυασμό με "Σηκωμένα φρύδια". Προχώρα!! Κάποια στιγμή στο προσεχές μέλλον, θα μπεις σε μεγάλο μπελά.

Παρακαλώ, πες
Αυτή δεν είναι πρόταση αλλά προσφορά. Η γυναίκα σου δίνει την ευκαιρία να πεις οποιαδήποτε δικαιολογία έχεις, γιατί έκανες αυτό που έκανες. Έχεις μία δίκαιη ευκαιρία με την αλήθεια, για αυτό πρόσεχε και δεν θα λάβεις την λέξη "Εντάξει".

Ευχαριστώ
Η γυναίκα σε ευχαριστεί. Μην λιποθυμήσεις. Απλά πες παρακαλώ.

Ευχαριστώ πολύ
Αυτή είναι τελείως διαφορετική από την "Ευχαριστώ". Μία γυναίκα θα πει "Ευχαριστώ πολύ" όταν θα θυμώσει πραγματικά με την συμπεριφορά σου. Σημαίνει ότι την πρόσβαλες με κάποιο τρόπο και θα επακολουθήσει "Βαρύς Αναστεναγμός". Πρόσεχε μην ρωτήσεις τι έγινε γιατί θα σου πει μόνο "Τίποτα".

« ΑΝ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΑΣ ΔΕΝ ΣΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ, ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΕΣΕΙΣ.»

Κυριακή, 3 Μαΐου 2009

Πρωτομαγιά στα Γιαννωτά

Αν και ο καιρός δεν ήθελε να δείξει τον καλό εαυτό του , τα κάρβουνα βρήκαν την θέση τους στο τζάκι.

Το βουνό ετοιμάζετε για το καλοκαιρινό του πρόσωπο.


Ο Όλυμπος παλεύει με τις εποχές ‘λες και δεν ξέρει ποια εποχή να αφήσει και σε ποια να πάει.



Μετά από κάθε μπόρα και το τόξο της ελπίδας.


Η φύση ζωντανεύει και αρχίζει το δικό της χορό, στον λάκκο τον τρανό.


Αν και ο άνθρωπος την ρημάζει, αυτή το στήθος της προτάσσει.


Η φύση το χρώμα της αλλάζει και την άνοιξη γιορτάζει.


Tον άνθρωπο για λίγο να ξαποστάσει καλεί, στην Αγ. Παρασκευή.

Φωτογραφίες: Δήμητρα – Ιόλη Χατζούδη.